Vroeg Victoriaans
De Vroeg-Victoriaanse meubelgeschiedenis in Engeland.
In het negentiende-eeuwse Engeland zagen we tijdens het vroeg-Victoriaanse tijdperk voor het eerst meubels die ontworpen en gemaakt werden met in het achterhoofd simpelweg het comfort voor de gebruiker.
Het aantal huizen en huishoudens in de middenklasse nam met ras tempo toe en er was behoefte aan meer meubels om deze huizen te vullen. Meubels kwamen voor in een overvoed aan stijlen. De Engelsen in het vroeg Victriaanse tijdperk, zo vanaf 1835, wezen de eerder (1800-1830) zo populaire, relatief simpele, Griekse Regency meubelstijl steeds meer af.
Deze stijl werd vervangen door een meer serieuze stijl; imposanter, meer afgerond en rijkelijk gedecoreerd. Toch bleven de klassiekere stijlen wel voortbestaan, met name in mannelijke settings zoals herenclubs, maar ook in de eetkamers.
In de huizen van de vroeg Victorianen trof je niet echt één dominante stijl aan. De huizen werden gevuld met een mix van de stijlen uit eerdere periodes, zoals Gotisch, Tudor, Elizabethaans, Renaissance, Engels Rococo, en Neo Classicistisch Elizabethaans. Hierbij was de Gotische revival stijl waarschijnlijk het “belangrijkst” in termen van de meubelgeschiedenis terwijl de levendige Rococo revival stijl het populairst was.
De meest gekozen houtsoorten waren het mahonie en rozenhout, alsmede het eikenhout, dat (gewaardeerd om zijn “Engelsheid”) een soort van nationale comeback maakte vanuit een ver verleden. Ook het gebruik van ijzer deed zijn intrede in het vroeg Victoriaanse tijdperk, vooral in Victoriaanse slaapkamer meubelen. Verder zagen we het gebruik van papier-maché in dit tijdperk.
Victoriaanse decadentie
“ Ons lijkt het, dat de interieur designers in heel Europa volkomen gedemoraliseerd zijn.”
Zo was te lezen in "The Times" in 1851. Hier werden de meubels en andere vormen van interieurdecoratie besproken zoals tentoongesteld tijdens de Great Exhibition in London in 1851. De tentoongestelde meubels waren een voorbeeld van de vroeg Victoriaanse meubels op zijn extravagantst, welke wellicht een tikje buiten de realiteit stonden. Tegen deze tijd, zo rond het midden van de negentiende eeuw, kunnen we stellen dat vroeg Victoriaanse meubels niet echt hadden geleden onder goed design, met als uitzondering het design van de stoelen.
De vraag vanuit de massamarkt, met zijn eigen economische belangen, leidde tot een waarschijnlijk onvermijdelijke afwijzing van de gewone, binnenlandse meubels met veel pocherige, snelle en goedkoop aangebrachte ornamenten en vernis, in een poging het gebrek aan vakmanschap te verbergen. Hiermee was het zaad voor de Arts and Crafts beweging en de Art furniture fashion van het latere Victoriaanse tijdperk gezaaid.
