Edwardiaans (Edwardian)
Edwardiaanse meubels
Het Edwardiaanse tijdperk in de Engelse meubelgeschiedenis springt er niet echt uit als zijnde een erg interessante periode.
In de antiekhandel refereert de term “Edwardiaans meubel” naar niets meer dan een reproductie uit andere, glorieuzere tijden.
Meubelontwerpers en meubelmakers in deze tijd realiseerden zich al snel dat reproducties veel beter verkochten dan andere nieuwe, meer innovatieve stukken.
In het Edwardiaanse tijdperk ontwikkelde zich een explosieve groei van de antiekmarkt en de gewoonte om “tweedehands” meubels voor in huis te kopen. Een ontwikkeling die zich gedurende de hele twintigste eeuw zou voortzetten.
Alhoewel de “Arts-and-Crafts stijl” (een designstroming en -stijl uit de jaren 1850-1914) in Engeland immer populair bleef, kon deze zich niet manifesteren in de realiteit van het machinale tijdperk op de manier waarop Europese designers dat deden.
Avant Garde meubels
De Avant garde beweging, in Frankrijk Art Nouveau genaamd, in Duitsland: Jugendstil en in Italie: Stile Liberty, kwam in Engeland prominent naar voren in de late negentiende eeuw. Deze beweging continueerde zich gedurende het Edwardiaanse tijdperk, maar verloor langzaamaan haar kracht.
Een van de belangrijkste ontwerpers van Avant Garde meubels gedurende het Edwardiaanse tijdperk was Charles Rennie Mackintosh.
Rennie maakte meubels, werd international gewaardeerd en hij was consequent in zijn prominente en onorthodoxe ontwerpen.
Rennie’s Avant Garde meubels werden tentoongesteld op verschillende internationale tentoonstellingen en bestonden uit gebogen lange lijnen, blader- en bloemmotieven en elegante, vrouwelijke figuren. Wanneer we zijn werk uit zijn context, opgenomen in een kamer, weghalen kunnen zijn meubels overdreven bewerkt overkomen.
